مشکلات و گرفتاری‌های پیش‌روی معلولان برای ادامه تحصیل

پله‌هایی که دانشجو را مجبور به ترک دانشگاه می‌کند، نگاه معنی‌دار همکلاسی‌ها و مشکلات شهریه تنها بخشی از موانعی است که راه تحصیل را بر دانشجویان معلول می‌بندد.

 

در حال حاضر بیش از 25 هزار دانشجوی معلول در مقاطع مختلف کاردانی، کارشناسی، کارشناسی ارشد و دکتری در دانشگاه‌های کشور مشغول به تحصیل هستند، این رقم شاید در برابر جمعیت چهار میلیونی دانشجویان کشور آمار قابل توجهی نباشد، اما باید به خاطر داشت حق تحصیل در دانشگاه و رشته مورد علاقه را نمی‌توان به بهانه عدم مناسب‌سازی دانشگاه‌ها از هیچ دانشجوی معلولی گرفت.

نشست خبری بررسی مشکلات ناشی از عدم مناسب‌سازی دانشگاه برای ادامه تحصیل افراد دارای معلولیت با حضور جمعی از نخبگان،‌ فعالان و دانشجویان معلول توسط موسسه پیام‌آور ساحل امید فعال در حوزه‌های فرهنگی، اجتماعی و گردشگری افراد دارای معلولیت و با همکاری مجتمع آموزشی نیکوکاری رعد فعال در حوزه توانبخشی و ‌آموزش افراد دارای معلولیت برگزار شد.

انتظاری: حق تحصیل از معلولان به بهانه عدم مناسب‌سازی دانشگاه‌ها سلب شده است

مجید انتظاری دانشجوی کارشناسی رشته روابط عمومی در دانشگاه علمی کاربردی واحد یک فرهنگ و هنر با بیان اینکه دانشگاه ما هم مثل اغلب دانشگاه‌های علمی کاربردی یک ساختمان کوچک سه طبقه است، اظهار کرد: در دانشگاه محل تحصیل من مناسب‌سازی رعایت نشده است و دانشگاه فاقد آسانسور و رمپ است.

وی با بیان اینکه پنج درصد جامعه را افراد معلول تشکیل می‌دهند، خاطر نشان کرد: بنابراین باید همین درصد نیز دانشجوی معلول به نسبت دانشجویان کل کشور داشته باشیم که رقمش باید حدود 250 هزار نفر باشد؛ در حالی که این تعداد 25 هزار نفر است و این به این معناست که از هر 10 معلول دارای شرایط تحصیلی، تنها یک معلول دانشجو وجود دارد.

انتظاری با بیان اینکه در حال حاضر حق تحصیل در دانشگاه و رشته مورد علاقه به بهانه عدم مناسب‌سازی دانشگاه‌ها از معلولان سلب شده است، اظهار کرد: متاسفانه مدارس و دانشگاه‌ها فاقد کمترین امکانات برای حضور معلولان هستند و معلولان در تنگنا قرار گرفته‌اند.

وی افزود : در این نابرابری از سرانه تحصیل برای هر دانش‌آموز معلول گرفته تا نبود ساده‌ترین امکانات برای حضور دانش‌آموزان و دانشجویان معلول، نبود سرویس‌های ایاب و ذهاب مناسب نوع معلولیت، شهریه‌ دانشگاه‌ها و ناهماهنگی و بدقولی‌های سازمان بهزیستی در پرداخت شهریه و از همه مهم‌تر مشکل عدم مناسب‌سازی اماکن آموزشی، تحصیل دانش‌آموزان معلول را با دشواری‌های فراوانی روبه رو کرده است؛ مشکلاتی که گاه به ترک تحصیل و گوشه‌گیری آنها ختم می‌شود.

به گفته انتظاری این مشکلات تا جایی پیش می‌رود که زمانی که فرد دارای معلولیت، غول کنکور را پشت سر می‌گذارد یک چشمش خندان و دیگر چشمش گریان می‌شود؛ چراکه می‌داند ممکن است نتواند مقابل غول پله‌های دانشگاه‌ها و محیط‌های آموزشی متوقف شود.

وی تصریح کرد: قرار دادن دانش‌آموز و دانشجوی معلول در کنار افراد سالم نه تنها به پذیرش تفاوت در قدرت تحرک که میان آنها وجود دارد کمک می‌کند و تحمل و احترام متقابل را افزایش می‌دهد، بلکه عادی جلوه دادن معلولیت را تحقق می‌بخشد، بنابراین با اجرای مصوبه مناسب‌سازی در دانشگاه‌ها و مراکز آموزشی می‌توان گره از مشکلات تحصیلی دانشجویان معلول گشود، مهمی که امید است در بودجه دانشگاه‌ها پیش‌بینی شود.

انتظاری با اشاره به بخشنامه‌ای که از سوی وزارت علوم در تیرماه سال 91 به دانشگاه‌ها در خصوص فضاسازی برای تردد معلولان جسمی و حرکتی ابلاغ شد، گفت: صدور این بخش‌نامه امیدواری را ایجاد کرد تا یکی از موانعی که راه تحصیل افراد دارای معلولیت را سد کرده است، از میان برود.

وی با بیان اینکه اجرای این بخشنامه که مثل بسیاری دیگر از بخشنامه‌ها و قوانین صادر شده در خصوص معلولان کان‌لم‌یکن باقی مانده است، اظهار کرد: این مساله یکی از مهم‌ترین دغدغه‌های تحصیلی افراد دارای معلولیت است که اجرای آن می‌تواند قدم موثری در جهت اجرای قانون مغفول مانده‌ 16 ماده‌ای حقوق معلولان باشد.

این دانشجو با اشاره به ماده 2 این قانون، اظهار کرد: بر اساس این بند «کلیه وزارتخانه‌ها، سازمان‌ها و موسسات و شرکت‌های دولتی و نهادهای عمومی و انقلابی موظفند در طراحی، تولید و احداث ساختمان‌ها و اماکن عمومی و معابر و وسایل خدماتی به نحوی عمل کنند که امکان دسترسی و بهره‌مندی از آنها برای معلولان همچون افراد عادی فراهم شود.»

به گفته وی هم‌چنین در تبصره 2 این ماده شهرداری‌ها موظف شده‌ است از صدور پروانه احداث و یا پایان کار برای آن تعداد از ساختمانها و اماکن عمومی و معابری که استانداردهای تخصصی مربوط به معلولان را رعایت نکرده باشند خودداری کنند.

انتظاری با بیان اینکه اعمال مناسب‌سازی در دانشگاه‌ها چندان دشوار نیست، تاکید کرد: چندی پیش، معاون توانبخشی بهزیستی با اشاره به روند نامناسب مناسب‌سازی در دانشگاه‌ها گفته بود اعمال مناسب‌سازی در دانشگاه‌ها چندان دشوار نیست، اما اراده‌ی جدی در این زمینه وجود ندارد و عقب هستیم.

وی با بیان اینکه بیش از 30 درصد از مردم جامعه نیاز به هموارسازی معابر و اماکن عمومی دارند و این موضوع تنها مختص معلولان نیست، گفت: ضرورت تسریع در اجرای مناسب‌سازی شهری را بیش از پیش احساس می‌شود.

وی با بیان اینکه مناسب سازی نکردن اماکن عمومی همچون دانشگاه‌ها، منجر به ترک تحصیل معلولان می‌شود، تاکید کرد: معلولان حدود 10 درصد از جمعیت 14 میلیونی دانش‌آموزان کشور را تشکیل می‌دهند. طبق قانونی قرار بود که هر ساله، 30 درصد از مراکز عمومی مناسب‌سازی شود، اما هنوز 10 درصد ساختمان‌های کشور نیز مناسب‌سازی نشده‌اند.

به گفته انتظاری اگرچه همه‌ مشکلات دانشجویان معلول، محدود به فضاسازی برای تردد در دانشگاه‌ها نمی‌شود، اما مطمئنا بخش زیادی از دغدغه‌ این قشر را برای تحصیل علم رفع می‌کنند؛ دغدغه‌ای که بسیار مهم‌تر از طرح‌هایی همچون حضور بدون کنکور معلولان در دانشگاه‌هاست.

وی با بیان اینکه در حال حاضر در کشورهای پیشرفته افراد با معلولیت‌های مختلف مثل نابینا، ناشنوا و جسمی حرکتی در یک کلاس می‌نشینند و به هرکدام آنها متناسب با نوع معلولیتشان آموزش می‌بینند، گفت: استاد چون آموزش‌های لازم را دیده است با متانت و به گونه‌ای که همه شاگردان متوجه شوند، درس را شروع می‌کند و همان مددکاران افراد دارای معلولیت به این افراد کمک می‌کنند.

وی افزود: در کلاس به خاطر فرهنگ قوی و آموزش‌هایی که شاگردان از دوران کودکی دیده‌اند، هیچ تبعیضی بین خودشان و شاگردان دارای معلولیت قائل نمی‌شوند و وقت امتحان برای افراد دارای معلولیت کمی بیشتر از افراد دیگر است و امکاناتی مانند صفحات بریل و امکاناتی که به افراد دارای معلولیت کمک کند وجود دارد و ایزوله کردن فرد دارای معلولیت اصلا و ابدا معنی ندارد.

/ 0 نظر / 6 بازدید