تاریخچه ورزش معلولین جهان

نیازبه ورزش وتأثیر سلامتی آن در افراد معلول بسیار بیشتر از افراد سالم احساس می شود . ورزش معلول را به سطح جامعه می کشاند و آنانرا مستقل می سازد ، امروزه افرادمعلول در سطح وسیعی در فعالیتهای اجتماعی و مسابقات شرکت دارند و هویت خود را بهجامعه شناسانده اند. هم اکنون 100 سال از ابداع ورزشهای معلولین گذشتهاست.

قرن 18 و 19 میلادی زمانی بود که تأثیر ورزش در سلامت معلولین کاملاً شناخته شده بود . بعد از جنگ جهانی اول فیزیوتراپی و ورزش درمانی به اندازه اورتوپدی و جراحی مهم شدهبودند . در سال 1888 کلوپ ناشنوایان در ( CISS) در سال 1922 تأسیس شد ولی افرادناشنوا یا دیگر معلولین همراه نشدند و هم اکنون مسابقات جهانی مربوط به خود را بانام (مسابقات خاموش) برگزار می کنند . بعد از جنگ جهانی دوم بدلیل تعداد زیادمعلولین جنگی ورزشهای افراد معلول جسمیحرکتی یا بهعرصهوجودنهاد.

درتحقیقاتی که برای سلامتی اینافراد انجام شد مشخص گردید که ورزش یکی از بهترین درمانهای معلولین می باشد . درسال 1944 دکتر Ludwig Guttmann بر اساس درخواست دولت بریتانیابیمارستان Stoke MandeviIIe یک مرکز جراحی نخاعی تأسیس کرد . دراین مرکز ورزش یکی از درمانهای مؤثر معلولین به حساب میآمد. ورزش درمانیقدم اول برای ابداع ورزشهای معلولین بود که سپس به مسابقات ورقابتهای ورزشی ختم شد. در 28 جولای سال 1948 ، روز افتتاحیه بازیهای المپیک 1948 در لندن ، روز افتتاحبازیهای Stoke MandeviIIe نیز بود و آنروز آغاز ورزشهای باویلچر شکل گرفت . در سال 1952 ، مردان کهنه سرباز دانمارکی به ورزش معلولین پیوستندو کمیته رقابتهای بین المللی Stoke MandeviIIe را تأسیس کردند . در سال 1960 ، تحتنظارت و حمایت (فدارسیون جهانی سربازان قدیمی ) گروه تحقیقی بین المللی ورزشمعلولینIOSD یا سازمان جهانی ورزش معلولین ختمگردید.

IOSD   برایورزشکاران معلولی مناسب بود که نمی توانند بهعضویت ( ISMGFکمیته بازیهایجهانی Stoke MandeviIIe ) در رشته های معلولین نابینا ، قطععضو ، قطع نخاعی ، فلج مغزی و فلج قسمت های مختلف بدن در آیند . در ابتدا ، 16 کشوربه عضویت IOSD در آمدند و باعث الحاق نابینایان وقطع عضوی ها به پارالمپیک 1976 تورنتو و معلولین ذهنی در مسابقات سال 1980در Arnhem گردید . هدف IOSD آن بود که تمامی انواع ورزشهایمعلولین را دربر گیرد و به عنوان یک کمیته هماهنگ کننده فعالیت داشته باشند . به هرحال دیگر سازمانهای مربوط و وابسته به معلولین مانند CP-ISRA و IBSA در سالهای 1980 و 1978 تأسیس شدند. این چهار سازمان بین المللی همگی نیاز به هماهنگی را احساس کردند . بنابر این باکمک یکدیگر در سال 1982 (کمیته هماهنگ کننده ورزشی معلولین درجهان ) را بانام (ICC) افتتاحکردند . ICC متشکل از روسای چهارسازمان CP-ISRA ، IBSA، ISMGF  ،IOSD  و چندین دبیر کل و یکعضو دیگر می باشد (در ابتدا این عضو اضافی معاون ریاست و سپس مسئول فنی بودند .) درسال 1986، CISS ، FMH ، INAS به یکدیگر پیوستند ، اما معلولینناشنوا هنوز سازمان مستقل و استقلال خود را نگه داشته بودند . به هر حال کشورهایعضو خواستار حضور بیشتر در سازمانها شدند و این موضوع به تأسیس یک مؤسسه مردمی درسال 1989 بنام IPC ختم شد و تا امروز تنها سازمان چندمنظوره رشته های ورزشی معلولین در جهان می باشد .

به مرور زمان مسابقات در چند رشتهورزشی به تعداد قابل توجهی رسید و سپس بهمسابقات پارالمپیک تبدیل شد . بهتدریج مسابقات پارالمپیک رشد کرد و به یکی از رویدادهای ورزشی مهم جهان تبدیل گشت . همچنین IOC نیاز به یک مدیریت را در این رشتههای ورزشی و بازیها احساس کرد که این نیاز به تأسیس ICC(میته بین المللی هماهنگ کنندهسازمانهای جهانی ورزشهای معلولین) ختم شد و این رویدادها به سال 1982 میلادی بازمی گردد . 5 سال بعد ، ICC جای خود رابه IPC داد. این کمیته یکی از آرزوهایاعضاء ورزش معلولین بود که مستقل عمل کرده و از خود ساختاری مستقل با نمایندگانیانتخابی باشد . بالاخره IPC در سال 1989در DUSSeidorf آلمان آغاز به کار کرد . بدنهاصلی IPC را مجمع عمومی متشکلاز NPC ها ، 5سازمان IOSD و ورزش ها تشکیل می دهند و هر کداماز آنها موقعیت خاص خود را در IPC دارند . از همان ابتدای کار (سال1989)، دکتر رابرت استیدوارد (Robert Steadword) ریاست IPC تا مجمع عمومی سال 2001 را برعهدهداشته است . در حال حاضر

/ 0 نظر / 6 بازدید