کورسوی امید برای خانه دار شدن معلولان


ماجرای الزام دولت برای کمک به خانه‌دار شدن معلولان، به قبل از کلید خوردن طرح مسکن مهر برمی‌گردد.
در سال 83 و با تصویب قانون جامع حمایت از معلولان در مجلس وقت، دولت ها موظف شدند که برای تهیه مسکن ویژه معلولان اقدام کنند، اما نبود ضمانت اجرایی محکم و تامین نشدن اعتبارات، اجرای بسیاری از مفاد این قانون را تا سال های سال مسکوت گذاشت.
در چنین وضعی که معلولان از اجرای مفاد این قانون جامع در حوزه مسکن ـ مثل اعطای مسکن اجاره به شرط تملیک به معلولان ـ ناامید شده بودند، حالا حدود سه سالی می شود که تعاونی های مسکن معلولان در گوشه و کنار شهرهای ایران راه افتاده است؛ تعاونی هایی که قرار است بهزیستی بخشی از هزینه های تهیه مسکن معلولان را پرداخت کند، اما نه تنها برخی از این تعاونی ها هنوز نتوانسته اند اعتبارات قابل توجهی از بهزیستی دریافت کنند، بلکه برخی طرح ها نیز مثل طرح مسکن معلولان در هشتگرد با وجود بیش از هزار متقاضی معلول، همچنان اسیر بدقولی ها و تاخیرهای چندساله مسئولان تعاونی ها شده است.
روز گذشته نیز رئیس سازمان بهزیستی کشور از فروش اموال منقول و غیرمنقول این سازمان تا سقف 20 میلیارد تومان برای تامین سهم آورده مددجویان برای تهیه مسکن شان خبر داده و البته تاکید کرده است که این رقم، رقم بزرگی نیست، اما می تواند قسمتی از مشکلات را پوشش دهد.
پیشنهاددهنده این طرح هم کمیسیون اجتماعی مجلس بوده است که هم اکنون این مصوبه برای اجرای نهایی، مراحل ابلاغ به سازمان بهزیستی و تهیه آیین نامه را طی می کند.
با نگاه خوشبینانه، می توان امید داشت که با اختصاص این 20 میلیارد تومان، بخشی از مشکلات مسکن گروه هفت میلیونی معلولان ایران حل شود، اما وقتی به سابقه طرح ها و قانون های پیشین در حوزه حمایت از مسکن معلولان نگاه می کنیم، به این تردید می رسیم که نکند این بار هم این موضوع در مقام وعده باقی بماند و اجرایی نشود.
با توجه به این که بسیاری از متقاضیان مسکن معلولان، وضع مالی مساعدی ندارند که بتوانند سهم آورده اولیه این تعاونی های مسکن معلولان را تامین کنند، فقط باید امیدوار باشیم که با اختصاص این مبلغ در سال 92 به این گروه از معلولان نیازمند کمک شود؛ البته اگر با تغییر دولت و عوض شدن مدیران حوزه رفاه معلولان، طرح های پیشین حمایت از توان یابان به دست فراموشی سپرده نشود.
/ 0 نظر / 10 بازدید